سروده های محمد بیدخونی

گفتی رهایم کن ولی دلداده ات بودم دلداده طرز نگاه ساده ات بودمگفتی رهایم کن برو این عشق پوشالی استگفتی برو این سینه از مهر و وفا خالی استمن چون کبوتر لیکدر بند دام و دانه ات بودمگفتم نمی آید ز من دل کندن از رویتدادم عنانم را به پیچ و تاب گیسویتخندیدی و گفتیاین عشق را هرگز کران وصل پیدا نیستدر قلب من دیگر برای عاشقی جا نیستگفتم بمان با من دمی امروز را شایدفردا نباشد فرصت دیدارِ تو،گفتیوقت سفر شد صحبت امروز و فردا نیستتا در کشیدی دامن از عشقم دلم لرزیداشک از دلم جوشیدبر دامنت لغزیدرحم آمدت بر حال من اماپوشیده کردی بر نگاهم دیدگانت راگفتم چراغ دیدگانت...

ادامه مطلب