سروده های محمد بیدخونی

بیا که یار من و غمگسار من باشیقرار این دل بیمار و زار من باشیمیان وحشت شبهای تار و تنهاییچراغ روح سراسیمه وار من باشیدلم به هیچ کسی جز تو رو نزد امانخواستی تو که دلدار و یار من باشیشبی نرفت که بی چشم تر گذارم سربدان امید که تو در کنار من باشیخزان عمر رسید و جوانیم طی شددوباره می شود آیا بهار من باشی؟بیا که با تو تبسّم به بار بنشیندبیا که باغ پر از برگ و بار من باشیتهران- 27مهر 92 ...

شهریور زیبا! چرا زردی بهارت کو؟ دلمرده ای همسایه دردی بهارت کو؟ تو سبز و گرم و مهربان بودی چرا اکنون بی روح و دل افسرده و سردی بهارت کو؟ شاید تو هم عاشق شدی کاینگونه غمگینی یا خسته از دنیای نامردی بهارت کو؟ پاییز مرگ خنده های دلنشینت شد اینک ببین با خود چه ها کردی بهارت کو؟ محمد بیدخونی اصفهان شهریور ٩۵...